ช่วงนี้อยู่ในอาการนั่งร้องไห้ เบื่อ ปวดหัว

ตอนแรกก้อแค่เรื่องที่ร้านที่ช่วงนี้มันอะไรหนักหนาก้อไม่รู้ น่าเบื่อมากมาย

แล้วมาตอนนี้ที่คุยกับโบ้ทโบ้ทก้อมาว่าเราอีก

เพราะว่าโบ้ทอ่านไดอารี่เราแล้วก้อมาเห็นเรากินนู่นนี่

ก้อมาบ่นว่ากินดีจังเลย ประหยัดหน่อยก้อได้นะ เออเรามันชั่ว

ถามหน่อยเราอยู่นี่เหงามากการที่เราหาไรทำ หาไรกินมันผิดมากเหรอไง

เมื่อวานเราหยุดเราก้อกินสุกี้กับส้มตำประมาณ 900 บาท 1 วัน

แล้วก้อแค่วันนี้ที่เราหยุดแต่โบ้ทก้อบ่นว่าประหยัดมั่ง

ไว้กลับไปจะได้ไปกินด้วยกันใช้ตังค์ด้วยกัน

บ่นเป็นเรื่องเเป็นราว

อยากรู้ว่าคนเราเป็นแฟนกันเค้าจะดีใจมากเลยเหรอไงที่รู้ว่าแฟนตัวเองกินแบบธรรมดาอ่ะ

มันทำให้เราดูเลวมากเลยเหรอไงนะ

เรารู้นะว่าเรากินดี อยู่ดีแล้วโบ้ทอยู่อย่างลำบาก

โบ้ทบอกว่าถ้าโบ้ทไม่มีกินก้อไม่มีด้วยกันดิ

ประมาณว่าโบ้ทไปอยู่นู่นแล้วโบ้ทลำบากเราก้อต้องลำบากด้วยกัน

เข้าใจนะไอ้แบบนี้อ่ะ แต่ทำไมต้องมาด่าว่าเราขนาดนี้อ่ะ

เอองั้นพรุ่งนี้เราจะประหยัดให้แล้วกันนะ ใช้เงินวันละ 200 บาทใช่ม่ะ เออทำก้อได้ว่ะ

แต่ทำแล้วได้ไรอ่ะ โบ้ทจะกลับมาหาเราไหมอ่ะ

แค่ทุกวันนี้คุยกันโบ้ทยังไม่เคยพูเรื่องกลับมาเมืองไทยเลย

คิดแต่จะอยู่ต่อเก็บเงินที่นู่ดีกว่า

ขนาดบอกว่ามาทำงานเมืองไทยได้เงินเดือน 15000 บาทก้อไม่เอา

บอกว่าถ้าได้แค่นี้ไม่พอกินหรอกอยู่ทำงานที่อสสเครเลียดีกว่า

พูดมาแบบนี้จะให้เรารู้สึกยังไงว่ะไม่เข้าใจเลยอ่ะ คิดแล้วก้อเซ็งอ่ะ

แล้วพอเวลาเราไปกินเราก้อไปกับโอ๋พนักงานในร้านก้อต้องเลี้ยงมันเพราะพวกมันก้อไม่มีเงินมาก

โบ้ทก้อว่าเลี้ยงมันไปก้อเท่านั้น

แต่รู้มั้ยวาโอ๋อ่ะมันก้อมีข้อดีนะ

มันเอาเรื่อง DUTY ในร้านที่ไม่ดีต่างๆนาๆว่าบอกเรามากมาย ถ้าเราไม่มีมันเราก้อคงไม่รู้

ว่า DUTY ร้านเรานั้นทำงานมากน้อยแค่ไหน ทุจริตอะไรบ้างอ่ะ

แต่โบ้ทก้อไม่เคยเข้าใจอะไรเราทั้งนั้น คิดแล้วเราก้อผิดคนเดียวนั่นแหละ

แถมไม่คิดจะกลับมาหาเราที่เมืองไทยอีกด้วยซ้ำ

เฮ้อ เดือนนี้เริ่มต้นเดือนก้อมีแต่เรื่องไม่ดีแล้วอ่ะ

ทั้งๆที่เดือนนี้เป็นเดือนวันเกิดเราด้วยนะ

หรือวาเราจะอายุ 25 แล้วมันเบญจเพศก้อไม่รู้อ่ะดิ แย่จังเลย

มาถึงเรื่องวันนี้ของเราดีกว่า บ่นมามากมายแล้วอ่ะ

วันนี้เหรอตื่นมาตอน 9 โมงสะดุ้งตื่นเลยก้อว่าได้

เพราะนึกขึ้นได้ว่าวันนี้อ่ะของเย็นจะเข้าตอน 6 โมงเช้าก้อเลยโทรไปที่ร้านว่าของมารึยัง

สรุปว่ายังไม่มาเลยเลยหงุดหงิดแต่เช้า

เพราะว่าถ้าของมาช้าก้อจะไม่มีของขายนั่นเองอ่ะนะ ของหมดร้านแล้วอ่ะ

สรุปกว่าของจะเข้ามาร้านก้อปาไปประมาณ 11 โมงแล้วอ่ะ วีนแตกไปหลายยกเลยเรา

ส่วนเราก้อไปถึงร้านตอนประมาณ 11 โมงนั่นแหละ

ไปถึงก้อทำงานตามปกติวันนี้วันแรงงานแต่เราไม่ได้หยุดกับเค้าหรอกนะ

เพราะเรามันพวกแรงวัวรงควายทำงานมันทั้งวัน

ใครหยุดไม่รู้แต่ชั้นไม่ได้หยุดกับเค้าหรอกนะ

วันนี้ลูกค้าก้อเยอะมากมายอ่ะ แต่ก้อไม่วุ่นวายเท่าไหร่นะ

แต่เรากว่าจะได้กินข้าวเช้าก้อปาไปบ่าย 2 เลยอ่ะ หิวมากมาย

ถ่ายรูปก่อนออกจากร้าน

กินกระเพราตามเดิม

แต่วันนี้อยากกินแกงจืดด้วยอ่ะ

มากินกับโอ๋เพราะว่าชวนมันไปเอาของด้วยกันที่สยามเฟลิส์อ่ะนะ

แต่มื้อนี้หมดไปแค่ 105 บาท ประหยัดสมใจโบ้ทรึยังล่ะ พอใจแล้วใช่ไหมล่ะ

แล้วก้อไปเอาของแล้วก้อเข้าร้านทำงานทำการต่างๆมากมายไปเรื่อย

แต่ตกเย็นก้อลูกค้าเริ่มน้อยประมาณ 5 โมงเลยเรียก DUTY ประชุมด่ากราดไปหลายยก

เรื่องการทำงานที่แสนจะน่าเบื่อ ห่วยแตกของ DUTY ทั้งหลาย

ถ้ายังเป็นเยี่ยงนี้อยู่ก้อจะขอลดเงินเดือนแล้วนะ อย่าหาว่าใจร้ายก้อแล้วกัน

วันนี้ก้อประชุมเสร็จประมาณ 18.30 น.ก้อไปไดร์ฟกอล์ฟกับปูต่อ

ไดร์ฟเสร็จ 19.30 น.ก้อกลับเข้าบ้านไม่ได้กินข้าวเย็นแล้วอ่ะนะ

กลับมาบ้านก้ออาบน้ำมานั่งเล่นเน็ตมาฟังโบ้ทบ่น น่าเบื่อชะมัด

เลยมาระบายเป็นตัวหนังสือที่ไดอารี่นี่แหละ คิดมากแล้วก้อปวดหัวจัง

เฮ้อ ผิดมันทุกอย่างเลยนะเรา

พรุ่งนี้จะไปซื้อ NOTEBOOK แล้วล่ะที่ซื้อก้อเพราะโบ้ทเลยนะเนี่ย มันจะเข้าใจเราบ้างไหมนะ