|
วันนี้ก้อเป็นอีกวันที่เราต้องมานั่งร้องไห้น่าเบื่อสุดชีวิต แต่ก้อเอาเรื่องของเราตอนเช้าก่อนที่จะบ่นดีกว่า เมื่อเช้าตื่นมาเช้าอีกแล้วตั้งแต่ 8.30 น.แน่ะ ไม่อยากตื่นเช้าเลยอ่ะ ตื่นมาก้อทำนู่นนี่ไปเรื่อยแล้วก้อนอนดูทีวีต่อไป ตอนแรกว่าจะไม่เข้าร้านแต่ก้อเบื่อๆไม่รู้จะอยู่บ้านไปทำไม ก้อเลยอาบน้ำแต่งตัวไปร้านดีกว่า ก่อนเข้าร้านก้อเลยแวะไปหาไรกินก่อนตามเดิม แล้วก้อกินแบบเดิม
เย็นตาโฟอีกแล้ว กินเสร็จก้อเข้าร้านไปก้อเกือบเที่ยงแล้วอ่ะนะ เข้าร้านไปลูกค้าก้อเรื่อยๆอ่ะ ก้อเลยอยู่ร้านถึงประมาณบ่ายโมงครึ่งได้อ่ะนะก้อเข้าบ้าน กลับมาบ้านก้อนอนดูทีวีแล้วก้อหลับอ่ะ เพราะว่าปวดหัวอ่ะ ปวดมากไม่รู้ทำไมไม่ได้มีเรื่องไรคิดมากเท่าไหร่นิ แล้วก้อตื่นมาอีกทีประมาณ 5 โมงก้อเลยโทรไปที่ร้านให้เค้าเอาไรมาให้กิน
มี FRESH PASTA & CKWINGS & CK STICK กินไม่หมดอ่ะไม่หิวแล้วไม่รู้ทำไมก้อมานอนดูทีวีต่อไปแล้วก้อมานั่งเล่นเน็ต พอ 2 ทุ่มกว่าก้อคุยกับโบ้ทคุยไป คุยมาก้อได้เรื่องจนได้ ว่าด้วยเรื่องอนาคตของเรา 2 คนที่ไม่มีอะไรแน่นอนเลยก้อว่าได้ เนื่องจากตอนนี้โบ้ทอยู่ออสเตรเลียเรียนภาษาไปทำงานไป ทำงานก้อได้เงินเยอะกว่าเมืองไทยแล้วก้อเหลือเก็บเยอะอยู่ ก้อเลยคุยกันว่าเอาไงต่อดีก้อเลยร้องไห้มากมายทะเลาะกันไป เพราะว่าจิงๆแล้วโบ้ทต้องกลับไทยเดือนก.ค.นี้แต่ว่าโบ้ทว่าจะเรียนต่อ ถ้าเรียนต่ออีกก้อประมาณ 1 ปีเพราะจะเรียน MARKETING ต่อไป เราก้อเริ่มรู้และทำใจมานานมากแล้วแต่ก้อบอกตรงๆว่าทำใจไม่ได้หรอกนะ โบ้ทก้อถามเราว่าถ้ากลับไทยแล้วจะให้ทำงานไรที่ได้เงินเยอะเท่าที่ออสเตรเลีย เราก้อไม่รู้อ่ะโบ้ทก้อไม่อยากมาทำงานกับเราเพราะว่าเราชอบทะเลาะกันเรื่องงานมากๆ แต่เราก้อไม่รู้ว่าโบ้ทจะเอายังไงกับชีวิตหรือโบ้ทจะเรียนด้านอาหาร แล้วก้อสมัตรเป็น PR ที่นู่นก้อประมาณ 4 ปีเห็นจะได้ตามที่โบ้ทว่า แต่ว่าเราไม่สามารถไปอยู่กับโบ้ทได้เนื่องจากเราต้องทำงานกับที่บ้านเรา และเราไม่กล้าบอกที่บ้านว่าเราจะไปอยู่ออสเตรเลียกับโบ้ท ไม่กล้าแม้จะเอ่ยปากเพราะรู้ว่าถ้าพูดเค้าก้อให้เราไป แต่เราเองที่ไม่กล้าพุดแม้ว่าใจเรานั้นอยากจะไปมากมาย เพราะว่าถ้าเราไปก้อคงไม่มีคนดูร้านพิซซ่านั่นเอง เค้าคงดูแลกันเองได้แต่เค้าก้อแก่แล้วอ่ะ แล้วโบ้ทก้อพูดว่าเราทนลำบากที่ออสเตรเลียไม่ได้หรอก ซึ่งที่บ้านเราก้อพูดว่างั้นว่าเราไปไม่ได้หรอกเพราะว่าคงลำบากมาก เพราะเค้าไม่เคยให้เราลำบากนักเท่าไหร่ แต่ในใจเรานั้นเราอยากไปและเราก้อคิดว่าเราทนลำบากได้นะ แต่ถึงยังไงเราก้อไม่รู้จะเอาไงกับอนาคตของเรากับโบ้ทดี โบ้ทบอกว่าอยากเก็บตังค์ได้เยอะๆก่อนแต่งงาน แต่ว่าโบ้ทคิดว่ากลับมาเมืองไทยได้เงินเดือนเดือนละหมื่นกว่าๆก้อไม่เอา อยู่ออสเตรเลียดีกว่าเพราะได้เงินเยอะกว่า และเราบอกว่าให้มาหางานทำที่ลำปางโบ้ทก้อว่าจะให้ทำไร เงินเดือนจะได้เท่าไหร่กันไม่พอกินอยู่ดีแค่เราคนเดียวก้อไม่พอเลี้ยงแล้ว สรุปตอนนี้หลักอยู่ที่เรื่องเงินใช่ไหมที่ไม่กลับมาไทยอ่ะ ไม่ได้ขึ้นอยู่ที่เราหรอกนะ โบ้ทไม่ได้อยากกลับมาหาเรา แต่โบ้ทจะกลับมาก้อต่อเมื่อมีงานที่ดี เงินเดือนดีแล้วโบ้ทจะกลับ เฮ้อ คิดแล้วก้อเศร้า ร้องไห้เยอะมากมาย ปวดหัวมากขึ้น 10 เท่า ไม่รู้จะทำไงแล้วกับอนาคตเรา 2 คน คิดไม่ออกจิงๆเลยอ่ะ คิดไปก้อเจอแต่ทางตัน โบ้ทจะเก็บเงินให้ได้ซักกี่สิบล้านนะถึงจะพอใจ เงินมันสำคัญมากก้อจิงๆนะ แต่มันสำคัญขนาดนั้นเลยเหรอไง โบ้ทมักจะพูดไรทำให้เราเสียใจร้องไห้โดยไม่คิดซะทุกที เราก้อปวดหัว ร้องไห้ได้ทุกที แค่คิดเรื่องอนาคตก้อปวดหัวแล้วอ่ะ เราควรทำไงดีนะ คิดไม่ออกจิงๆอ่ะ ตอนนี้ก้อได้แต่รอว่าโบ้ทจะตัดสินใจยังไงต่อไป เพราะว่าเดือนหน้าก้อคงรู้ว่าโบ้ทจะเรียนต่อหรือจะกลับนั่นเอง เฮ้อ เอาเหอะจะพยายามทำใจแล้วกันนะ ไปนอนร้องไห้ต่อดีกว่านะเรา วันนี้ใช้เงิน 35 บาทเท่าเดิมอ่ะ ไม่ได้ซื้อไรแล้วอ่ะนะ ประหยัดดี แต่พุ่งนี้คงใช้เยอะเพราะว่าเราขับรถกลับกรุงเทพนั่นเองอ่ะนะ กลับกรุงเทพตอนบ่ายโมง 6 ชั่วโมงคงขับรถถึงเพราะว่าต้องไปเทรนที่กรุงเทพเช่นเดิม กลับมาถึงลำปางอีกทีก้อวันศุกร์ที่ 9 เลยอ่ะ กว่าจะได้เขียนไดอารี่อีกทีก้อวันที่ 10 แล้วเจอกันใหม่วันที่ 10 นะจ๊ะ ไปกรุงเทพจะพยายามใช้เงินน้อยๆแล้วกันนะ สาธุ |
Posted on Mon 5 May 2008 22:44 |
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
