อีกวันนึงแล้วจ้าที่เราไม่หลับ เซ็งชีวิตจิงๆเลยเรา
ก้อเลยมานั่งเล่นเน็ตอีกรอบเขียนไดอารี่ก้อได้ว่ะไม่นอนก้อไม่ต้องนอน
วันนี้เหรอเป็นวันวิสาขบูชาใช่ม่ะ คนอื่นเค้าได้หยุดแต่เรานะเหรอไม่มีทางซะล่ะ
จิงๆเมื่อเช้าตื่นมาก้อว่าจะไม่ไปร้านนนะเพราะว่าปวดหัว
แต่ทำไงได้ห่วงร้านกลัวลูกค้าเยอะเลยไปก้อได้ว่ะ อดทนสู้ต่อไป
ก้อตื่นมาตอน 10 โมงอาบน้ำแต่วตัวประมาณ 10.30 น.ก้ออกจากบ้าน

ก่อนออกจากบ้านแชะไว้ซัก 1 รูปแล้วกัน
ก้อขับรถไปหาไรกินก่อนเข้าร้านตอนแรกว่าจะกินเย็นตาโฟอีกอ่ะนะ
แต่คุยกับโบ้ทโบ้ทดันทักขึ้นมาว่าไม่เบื่อบ้างเหรอไงกินทุกวัน เออนั่นดิ
เราเลยขับรถวนไปกินข้าวกระเพราก้อได้ว่ะ วนอ้อมโลกไปเลยชั้น

กระเพราเจ้าเก่าแต่ไม่ได้กินมาพักนึงแล้ว
กินเสร็จก้อเข้าร้านรู้สึกว่าเช้านี้แดดอกดีจังอยากเอารถไปล้าง ค่อยมาล้างตอนบ่ายๆก้อได้เนอะ
ก้อเอารถเข้าร้านทำงานตามปกติลูกค้าไม่เยอะเท่าที่ควรจะเป็น
เฮ้อ เครยีดได้อีกยอดขายตกกระจาย ไมเศรญฐกิจมันแย่งี้ก้อไม่รู้
คิดไป คิดมาก้ออยากไปอยู่ออสเตรเลียกับโบ้ทหรีพิษเศรษฐกิจไม่อยากอยู่เมืองไทย
น้ำมันก้อแพง ข้าวก้อแพง แพงมันทุกอย่างเลยก้อว่าได้
แต่ก้อนะไปแล้วใครจะมาเฝ้าไอ้ร้านพิซซ่านี่ล่ะ เฮ้อ ทนอยู่ร้านพิซซ่าต่อไป
ทำไมที่บ้านชั้นต้องซื้อมาด้วยนะเนี่ย ไม่น่าซื้อมาเล้ยทำชีวิตเราปั่นป่วนไปหมดเลย
เพราะตอนนั้นที่ซื้อเริ่มทำเราอยู่ปี 3 เราก้อต้องมาเริ่มทำงานแล้ว
แถมเรียนที่กรุงเพแต่ร้านอยู่ที่ลำปาง แม่เจ้าขับรถมันส์เลยพะยะค่ะ
บางวันมีสอบก้อขับรถกลับคืนวันนี้สอบตอนเช้าแล้วก้อขับรถกลับลำปางเลยตอนเย็นก้อมี
ถ้าเราไม่มีร้านพิซว่านะเหรอป่านนี้เราคงไปต่อปริญญาโทต่างประเทศสักที่ตามที่เราวางแผน
หรืออาจจะอยู่เมืองนอกไปเลยไม่กลับมาไทยเพราะตอนนั้นเราคิดงั้นจิงๆนะ
พอมาตอนนี้เหรอแม้แต่ไปกรุงเทพยังยากเลยอ่ะ อย่าว่าแต่เมืองนอกเลย
ก้อเข้าใจนะเพื่อนบางคนก้อถามว่ามึงเป็นเจ้าของหรือพนักงานว่ะ
ไมมึงต้องเข้าร้านแต่เช้าอยู่ทั้งวันด้วยไม่เข้าใจ
ก้อนะ ร้านมันร้านอาหารจุกจิกจะตายร้านเราพอเราไม่อยู่ร้าน DUTY ทั้งหลายก้อนะไม่ได้ดั่งใจ
เราก้อเลยต้องมาทนทุกข์อยู่อย่างนี้
ตอนนี้โบ้ทก้อไปอยู่เมืองนอกโบ้ทก้อบอกว่าอยากให้เราไปอยู่ด้วยทุกวี่วัน
จะได้เรียนต่อด้านอาหารเป็นกุ๊กที่นั่นเก็บเงินกันไปเลยพูดง่ายนะ แต่ทำยากชะมัดเลยอ่ะ
เฮ้อบ่นมานานแล้วมาเข้าเรื่องวันนี้ต่อดีกว่า
วันนี้เข้าร้านไปก้อไปหาของที่เราหาตั้งแต่เมื่อคืน
ก้อคือพวกอุปกรณ์เครื่องสำอางค์ของเรานั่นเองซื้อมานานแล้ว
แต่ไม่ได้ใช้บ่อยนักเท่าไหร่เลยทิ้งๆขว้างๆ
นั่นก้อคือ พวกรองพื้น คอนซีลเลอร์ 2 อันของ BOBBY BROWN นั่นเอง
ซื้อมาแสนแพงจิงๆมีพู่กันอันนึงของคอนซีลเลอร์แต่หาไม่เจออ่ะที่ร้านก้อไม่มี
ที่บ้านก้อหาไม่เจอไว้ตอนเย็นกลับมาบ้านว่าจะหาอีกที
วันนี้เหรอลูกค้าน้อยก้อนั่งคิดเรื่องแผนการตลาดเดือนหน้าต่อเลยเพราะไม่งั้นเดือนหน้าคงแย่
พอประมาณบ่าย 2 ก้อคิดหิวทำไรกินเล่นดีหว่าเรา
ก้อเลยคิดเอามาม่าไปผัดกับเครื่องผัด FRESH PASTA ที่ร้านเราเลยดีก่า อิอิ

BEFORE

AFTER
หน้าทานไหมล่ะใส่ทั้งหอยเชลล์ ทั้งกุ้ง ทั้งปลาหมึก ทั้งไข่อร่อยมากๆเลยนะเนี่ย
กินเสร็จก้อเบื่อๆนั่งคุยกับเด็กไปเรื่อยก้อเลยใช้เด็กไปซื้อของกินมาอีก

มันคล้ายกับลอดช่องสิงคโปร์อ่ะแต่ไม่ใช่ไรไม่รู้
แต่อร่อยนะขอบอก กินไปก้อคุยกับอูมไปแต่ตอนนั้นเราตั้งไว้แล้ว
อีอูมมันก้อมึนอีกแล้วเอาของเราไปกิน อีนี่ประมาณเห็นของกินเอาไปกินทุกที
แล้วจับเป็นของเราซะทุกทีเลยเออมึงเอาไปกินเลยป่ะ แม่งอีนี่
พอเบื่อๆก้อเลยโทรไปถามที่สปาว่าวันนี้มีว่างไหมราจะไปนวดซักหน่อย
ตอนแรกว่าจะนวดผ่อนคลายแต่ว่าเต็มเลยนวด AROMA ก้อได้อ่ะ

ห้องนวด น่านอนไหมล่ะ
ก้อนวดไป 2 ชั่วโมงได้ไม่หลับนะหลับๆตื่นๆอ่ะเพราะว่าฝนตกเสียงดังนอนไม่หลับเลย
พอเสร็จก้อประมาณเกือบ 6 โมงเย็นก้อกลับมาร้าน
ทั้งร้านก้อกรูกันมาถามว่าเราไปไหนมา หายไปไหนมา อยากรู้อยากเห็นสุดริด
ประมาณว่าเด็กร้านนนี้ถ้าเราไปไหนไม่ว่าจะกรุงเทพหรือเมืองนอกนั้นต้องรายงานเด็กทุกคนค่ะ
เพราะเด็กร้านนนี้เป็นเจ้านายเรานะจิงๆแล้วเราต้องรายงานทุกอย่าง ตลกดีม่ะ
แตถ้าไม่ได้เด็กที่ร้านดีๆอย่างนี้คงปวดหัวอ่ะ
เที่ว่าเด็กลำปางอ่ะนิสัยดีไม่ดื้อไม่โกงไม่เอาเปรียบอ่ะ ไม่หัวหมอด้วยเลยโชคดีอ่ะนะ
ก้อเลยหลอกพวกมันว่าไปหากิ๊กมันก้อไปนินทาสงสัยเพราะมันไม่เชื่อหรอกว่าเรามีกิ๊ก
แต่มันสงสัยว่าเราไปไหน จนตอนนี้ก้อไม่บอกพวกมันให้มันสงสัยกันไป 555
พอประมาณทุ่มกว่าๆก้อกลับมาบ้านอาบน้ำแต่งตัวทำภารกิจ
นั่นก้อคือหาแปรงพู่กันของ BOBBY BROWN คอนซีลเลอร์เรานั่นเอง
พลิกห้องหา หาเท่าไหร่ก้อหาไม่เจออ่ะ เซ็งหงุดหงิด
ย้านห้องไปห้องเก็บกระเป๋าเรา กระเป๋า 10 กว่าไปรือ้มันทุกใบก้อไม่มี หงุดหงิดรอบ 2
กลับมาหาในห้องอีกรอบก้อไม่มี เออช่างแม่งไม่หาก้อได้ว่ะ
วันไหนมันอารมณืดีมันคงออกมาให้เราหาเจอเองแหละ
ทีตอนนี้บ้าแต่งหน้าดันไม่โผล่ออกมาเวนกำของอีแอนจิงๆเล้ย
แล้วถ้าไปซื้อใหม่ก้อเสียดายตังค์ตั้งเป็นพันเห็นเค้าว่าอ่ะนะ
เพราะตอนนั้นที่ซื้อมายังใช้เงินที่บ้านเลยรูดบัตรเครดิตแบบไม่ดูยอดเงินเท่าไหร่นักนั่นเอง
แล้วกว่าจะได้คุยกับโบ้ทก้อปาไปประมาณ 3 ทุ่มกว่าได้คุยไปได้แปบเดียวก้อทะเลาะกัน
เรื่องที่เราขอซื้อ SISLEY นั่นเอง บ่นยืดยาว หงุดหงิดอ่ะ
เออสรุปว่าเราไม่ซื้อค่ะ ค่อยรอให้ที่บ้านซื้อให้ก้อได้วะแม่ง
โบ้ทบอกว่า 5500 บาทเอาไปเติมน้ำมันดีกว่าไหม ค้า ไม่ซื้อแล้วค้า
ก้อเลยงอนวางกันไปเลยไม่ได้คุยกันเลย
เราก้อปิดคอมนอนแต่นอนไม่หลับนั่นเอง ตั้งแต่ประมาณ 4 ทุ่มกว่าอ่ะ
ก้อนอนดูนู่นนี่ไปเรื่อยก้อยังไม่หลับจนถึงบัดนี้ก้อยังไม่หลับ
เลยไปเอายามากินตามเดิมหวังว่าซักพักคงง่วงนะ สาธุ