เมื่อวานนี้ไม่ได้เขียนไดอารี่

เนื่องจากว่ามีเรื่องราวที่น่าปวดหัวครั้งใหญ่เกิดขึ้น

เลยไม่สามารถมาเขียนไดอารี่ได้เพราะมัวแต่วุ่นวายกับการนอนร้องไห้

วันนี้เลยมาเขียนย้อนหลังอีกแล้วเรา

เพราะตอนนี้ก้อเริ่มดีขึ้นแล้วนะหลังจากวันนี้เป็นหมาหงอยไปทั้งวัน

เอาล่ะมาเริ่มเรื่องเมื่อวานกันก่อนแล้วกันดีกว่าเรา

วันพฤหัสบดีที่ 3 กรกฏาคม 2551

วันนี้ตื่นมาแต่เช้าเลยล่ะตื่นมาประมาณ 7 โมงเพราะว่าวันนี้ต้องไปออกรอบ

แต่ว่าตื่นมาก้อ งง ว่าเอทำไม UBC มัน LOW SIGNAL ว่ะ

เลยมาเปิดหน้าต่างห้องดูเลยรู้ว่าฝนตกปรอยๆนั่นเอง

เอาล่ะซิแล้วชั้นจะออกรอบได้ไหมหว่าวันนี้

ก้อเลยนอนต่อจนถึง 7.30 น.แล้วก้อเลยตัดสินใจออกไปซื้อข้าวมันไก่ก่อนดีกว่า

กลับมาป๊าก้อตื่นแล้วแต่คุณนายยังไม่ตื่นเลย

เลยถามว่าไปไหม เค้าว่าไปเพราะตอนนั้นฝนก้อเริ่มซาแล้วล่ะ

เราเลยขึ้นห้องมาอาบร้ำแต่งตัวที่บ้านก้อเรียกลงไปกินข้าว

เราลงไปเค้าก้อยังไม่ได้อาบน้ำแต่งตัวกันเลยล่ะ เราเลยนั่งกินข้าวไปเรื่อยเปื่อย

ข้าวมันไก่อร่อยมาก

ร้านข้าวมันไก่ร้านนี้อร่อยนะ อร่อยที่สุดในลำปางแล้วล่ะ

แต่ว่ามันมักจะหมดแต่เช้าเราเลยไม่ค่อยได้กินเท่าไหร่เพราะตื่นไม่ทันซักที

วันนี้ก้อออกจากบ้านกันตอน 9 โมงกว่าๆก้อขับรถไปสนามกอล์ฟแม่เมาะ

โดยเราขับอีกตามเคย เบื่อจังช่วงนี้ขับรถจนเอียนเลยอ่ะ

ไปถึงก้อจ่ายเงินจ่ายทองให้เรียบร้อย

สนามแม่เมาะนี้เป็นของรัฐวิสาหะกิจเพราะเป็นของการไฟฟ้า

เพราะฉะนั้นค่ากรีนฟีเลยถูกบวกกับเราสมัครสมาชิกไว้ด้วยเลยถูกเข้าไปอีก

สมัครสมาชิกไปปีละ 2000 บาทต่ะคนเองอ่ะ

เพราะฉะนั้นค่ากรีนฟีจาก 500 ก้อเหลือแค่ 250 บาทเท่านั้น

แล้วก้อบวกค่าแคดดี้อีก 180 บาท แล้วก้อรถกอล์ฟอีกคันละ 600 บาท 18 หลุม

สรุปวันนี้ 3 คนจ่ายไป 2490 บาท เอง ถูกดีนะ สนามก้อใกล้บ้านด้วย

แค่ประมาณ 30 นาทีก้อถึงแล้วดีจังเลย

แถมสนามที่นี่เราว่าสวยกว่าสนามกรีนวัลลเล่ห์ที่เชียงใหม่ซะอีกนะเนี่ย

พอจ่ายเงินเสร็จก้อลงไปแต่งตัวทาครีมเก็บของเข้าล็อคเกอร์ให้เรียบร้อย

แต่ห้องอาบน้ำเค้าไม่สวยอ่ะแต่คลับเฮาส์เค้าสวยนะ โอเคเลยล่ะ

พร้อมลุยแล้วจ้า

ออกรอบกันไปตอน 10 โมงกว่าๆได้ก้อตีแบบอากาศก้อค่อนข้างจะดีนะ ไม่มีแดดเท่าไหร่

แต่ก้อมีตีกลางฝนเหมือนกันแต่ฝนปรอยๆนะไม่แรงก้อตีได้สบายไม่มีแดด

ถ่ายรูปเล่นไปเรื่อย

พอตอนประมาณเที่ยงก้อแวะกินข้าวก่อนเริ่มหลุด 10อ่ะนะ กินข้าวเอาแรงก่อน

คุณนายเค้าตีบ่อยดำเมี่ยงเลยเห็นม่ะ

เรากินมาม่าต้มยำเสร็จก้อตีกันต่อเลยที่หลุม 10

9 หลุมแรกเราได้ 61 แน่ะก้อเยอะนะ เรื่องเดิมๆคือพัทไม่ดีนั่นเอง เซ็งชะมัดเลยอ่ะ

แต่พอเริ่ม 9 หลุมหลังก้อฝนเริ่มตกเยอะกว่าเก่าแต่ก้อตีได้นะ

พอมาถึงหลุม 15 ได้มั้งฝนตกหนักลงมาเลยอ่ะ

เลยต้องพักตรงศาลาก่อนประมาณคึ่งชั่วโมงได้

พอฝนซาก้อตีมันต่อเลยกลางฝนมันนั่นล่ะ เปียกกันไปเลย

แล้วเราก้อเกลียดฝนมากถึงมากที่สุดก้อทนตีไปบ่นไม่ได้อ่ะนะ

ไม่รู้ทำไมเราถึงไม่ชอบฝนเอาซะเลย ไม่ชอบให้มันมาเปียกโดนตัวเลยล่ะ

เรารู้สึกว่ามันทำให้เราเหนียวๆเหม็นๆแล้วก้อผดขึ้นไงไม่รู้ไม่ช้อบ ไม่ชอบเลย

ถ่ายรูปเล่นระหว่างฝนตก

คุณนายแอบถ่ายเรา

พอตีเสร็จก้อปาไปเกือบ 4 โมงได้แล้วมั้งก้อเลยไปอาบน้ำแต่งตัวกลับบ้าน

วันนี้ 9 หลุมหลังเราตีได้ 63 แน่ะ แย่กว่าเดิมอีกนะเนี่ย

แถมโดนกินตังค์หมดตูดเลยอ่ะ เซ็งชะมัดเลยชั้นยิ่งตียิ่งแย่

เราอ่ะมีสโลแกนประจำตัวด้วยนะตีกอล์ฟเนี่ย

" ตีไกล ไดร์ฟตรง ถึงธง จ่ายตังค์ "

แล้วก้อเป็นงี้ทุกหลุมอ่ะ ออก TEE-OFF ไปนี่ 200 หลาเลยนะ

ประมาณว่า PAR 4 นี่ ตี 2 ทีไม่ก้อ 3 ทีนี่ออนเลยนะ

แต่แม่งพัทนี่ห่วยบรมเลยอ่ะ เราจะแก้ไงดีว่ะเนี่ย

แต่เราว่าเราอ่ะเร็วไปคือประมาณว่าไม่ดู LINE ให้ดีๆก้อพัทว่างั้น

คงต้องฝึกให้ใจเย็นๆมีสมาธิกว่านี้ก้อคงจะดีขึ้นละ

แต่งตัวเรียบร้อยแล้ว

แล้วก้อขับรถกลับแต่ก้อเข้าร้านนะไม่ได้กลับบ้านหรอกกลัวลูกค้าเยอะอ่ะ

กลับมาก้อไม่มีไรเดินไป เดินมาไปเรื่อยเปื่อยตามปกติ

จนเกิดเรื่องที่ทำให้เราปวดหัวครั้งใหญ่นั่นล่ะ

นั่นก้อคือน้องเก้าโทรมาขอเงินเนื่องจากว่าเงินหมดแล้ว

คราวนั้นที่เราแอบให้ไป 2000 บาทหมดแล้วนั่นเอง

เราว่าเราให้ไปเมื่อเดือนที่แล้วได้มั้งต้องดูจากในไดอารี่นี่ล่ะเพราะเราเขียนไว้

แล้ววันนี้มาขออีกแล้ว ปวดหัวไปเลยอ่ะ

แต่ตอนนี้เราเล่าให้ที่บ้านฟังแล้วว่าน้องมาขอ

ที่บ้านเราก้อว่าอย่าไปให้ แต่ไม่ได้ว่าไม่ให้น้องเก้านะ

แต่ว่าแม่มันอ่ะต้องรับผิดชอบลูกเค้าเองไม่ใช่มาขอที่เรา

เราเลยบอกร้องไปแล้วก้อวางไปเลย

แต่อาหนุ่ยบอกว่าให้โทรไปคุยกับอานกแม่น้องเก้าเลยว่าน้องโทรมาขอ

ซึ่งเราว่าเค้าก้อคงรู้อยู่แล้วล่ะว่าน้องโทรมาขอเงินอ่ะ

เราเลยโทรไปว่าเนี่ยน้องโทรมาขอเงินนะ ให้เอาที่อานกไม่ใช่มาขอที่แอน

เค้าเลยบอกว่าก้ออาหนุ่ยคุยวันนั้นที่กรุงเทพที่พ่อเราตายอ่ะตอนงานศพ

ว่าเค้าจะรับผิดชอบเรื่องน้องเก้า

ซึ่งเราก้อเคยไปบอกไปตั้งแต่รอบที่แล้วแล้วว่าไม่ใช่เลย

เค้าบอกว่าแค่รเองค่าเทอมน้องกับเรื่องบ้านที่เค้าอาศัยอยู่ทุกวันนี้

เราเลยให้เค้าคุยกับอาหนุ่ยเองเลยก้อแล้วกัน

เค้าเลยทะเลาะกัน อาหนุ่ยก้อว่าเค้าไปหลายอย่าง

ประมาณว่าเค้ามีลูกมา 1 คนเค้าเลี้ยงดูไม่ได้เลยเหรอไงกัน

ที่อาเราทำให้จ่ายค่าเทอมน้องให้ ออกเงินค่าบ่านให้เนี่ยก้อเพื่อพ่อเรา

คือว่าทำเพื่อพี่ชายเค้าที่ตายไป คือพ่อเรานั่นเอง

แต่นี่จะมาขออะไรซะทุกอย่างทั้งๆที่จิงๆมันไม่ใช่หน้าที่เค้าเลยด้วย

แต่นังอีนกนั่นก้อยืนยันว่าวันนั้นอาหนุ่ยพูดงั้นบ้านเค้าก้อว่าพูดงั้นเข้าใจงั้น

แต่เราและบ้านเราอ่ะยืนยันได้ว่าไม่ได้พูดงั้น

เราพูดกันแค่ว่าเรื่องบ้านกับเรื่องค่าเทอมเรื่องเรียน

เค้าเลยว่าๆกันไป

แต่อีนังนกนั่นมันก้อมาขู่อาหนุ่ยว่างั้นเค้าจะเอาเก้าออกจากโรงเรียน

ประมาณว่าจะเอาน้องเก้าไปอยู่ที่อื่น

อาหนุ่ยเลยด่าว่าเอาไปเลย ไม่ต้องมาขู่เค้า

แล้วก้อวางกันไปโดยให้เค้าไปคิดให้ดีว่าที่วันนั้นที่อาหนุ่ยพูดอ่ะเป็นไงกันแน่

เราเลยมานั่งคุยกับที่บ้านเราทั้งอาหนุ่ย อายุทธ

เค้าก้สอนเราประมาณว่าอย่าไปให้เงินเพราะอานกรู้ว่าเราอ่ะมีเงิน

แล้วเราอ่ะก้อเป็นบ่อให้เค้ามากอบโกยเงินไปโดยเอาน้องมาอ้าง

เราก้อเครียดดิ อีกคนก้อน้อง อีกคนก้อที่บ้านเรา

แต่เราก้อร้องไห้นะแต่ไม่มากเท่าไหร่เพราะไม่กล้าอ่ะกลัวเค้าคิดมากกัน

พอไปกินข้าวก้อกินไม่ลงเท่าไหร่นักหรอกนะ

เค้าก้สอนไปเรื่อยว่าถ้าเราให้เราก้อจะพัวพัน

ต่อไปหากเราแต่งงานกับโบ้ทแล้วถ้าเค้ามาขอแล้วโบ้ทมีปัญหาล่ะ

แล้วมันก้อจะกลายเป็นปัญหาครอบครัวชีวิตคู่เราก้อจะไม่มีความสุข

เราก้อเข้าใจเค้านะ เราก้อต้องพยายามทำใจ

เพราะว่าถ้าเค้าเอาน้องเก้าไปจิงๆเท่ากับว่าเราคงไม่ได้เจอน้องเก้าอีกแล้ว

แล้วเราจะทำไงล่ะ

ทำไมเราต้องเป็นคนใจอ่อนแบบนี้นะทำไมเราใจไม่แข็งเลยล่ะ

ทั้งๆที่น้องเป็นน้องคนละแม่เราเลยด้วยซ้ำ

แล้ววันนี้ตอนกินข้าวก้อคุยเรื่องอนาคตเรื่องขยายร้านทำธุกิจต่อไป

เค้าก้อว่าเรื่องเงินสิ้นปีที่ได้จากร้าน PIZZA ปีนี้อ่ะ

คือเค้าไม่เอาถ้าได้กำไรมา 2 ล้านเค้าก้อไม่เอาเลย เค้าให้เราหมดเลย

แต่ให้ในที่นี้ก้อคือว่าเก็บเอาไว้เพื่อที่ว่าต่อไปเราจะเปิดหรือขยายธุรกิจอะไรอีก

เพราะปกติปีก่อนๆเค้าจะโอนเงินกลับกรุงเทพเอาไปรวมเงินกับที่ร้านปืน

คือเค้าคิดว่าถ้าเราจะเปิดธุรกิจไรให้เอาเงินนนี้ล่ะใช้

สมมุติว่า SWENSENS ขาย 5 ล้านเรามี 2 ล้านก้อกู้เอาเองอีก 3 ล้าน

จะได้ไม่ต้องไปชักเงินจากร้านปืนมาทำธุรกิจอีก

คือแยกกันไปเลย เราก้อว่าโอเคนะ

คือเค้าว่าถ้าเรากับโบ้ทอยากเปิดหรือทำไรก้อเอาเงินนี้ล่ะไปใช้

ก้อดีต่อไปเราก้อคงต้องประหยัดมากขึ้นอีกแล้วล่ะซิ มันยากนะเนี่ย

แต่ก้อนะเราก้อต้องทำได้ดิ

แต่ช่วงนี้ร้าน PIZZA ก้อโอเคนะแต่กำไรมันจะไปเยอะเท่าร้านปืนได้ไงว่ะ

ร้านปืนปีๆนึงขายได้เป็นร้อยล้านแต่ของเราขายได้แค่ 20 ล้าน

กำไรก้อเหลือแค่ 2 ล้านเองมั้งส่วนร้านปืนอ่ะเหรอกำไรไม่ต่ำกว่า 50 ล้าน

ดีนะที่บ้าน รถส่วนใหญ่เอาเงินร้านปืนจ่ายไม่งั้นร้านพิซซ่าคงส่งไม่ไหวอ่ะ

แล้วที่สำคัญบัตรเครดิตร้านปืนจ่ายนั่นเองที่บ้านเราเลยรูดกระหน่ำกันไปเลยล่ะ อิอิ

พอกลับมาถึงบ้านก้อมาอาบน้ำแต่งตัวคุยกับโบ้ทเล่าให้โบ้ทฟัง

โบ้ทก้อเหมือนจะเข้าใจและไม่เข้าใจ

โบ้ทก้อว่าถ้ากลัวน้องไปก้อส่งเงินไปให้ซิ

ซึ่งปัญหามันไม่ใชตรงนี้ไงเรื่องมันถึงผู้ใหญ่ไปแล้วเราทำไรไม่ได้แล้ว

อีกอย่างมันก้อจิงอยากที่ที่บ้านเราว่า

ถ้าเราให้ตอนนี้เค้าก้อจะมาขอเรื่อยๆแล้วต่อไปโบ้ทจะรับได้หรือไง

เลยคุยกันไปเลยหงุดหงิดทะเลาะกับโบ้ทเลยชั้น

ไม่ได้โกรธโบ้ทนะเรารู้ว่าโบ้ทพยายามปลอบเรา

แต่คือเราไม่มีอารมณ์แล้วไง หงุดหงิด ปวดหัวร้องไห้หนักมาก

เลยวางไปแล้วกินยานอนหลับแล้วนอนอ่ะ ปวดหัวมาก

ร้องไห้จนหมดแรงเลยอ่ะ

เพราะตอนนี้ทีเราทำก้อคือกำลังทำใจให้ได้หากน้องเก้าต้องไปอยู่กับแม่มัน

วันศุกร์ที่ 4 กรกฏาคม 2551

วันนี้ตื่นมาด้วยอาการตาบวมขั้นสูงสุดประหนึ่งลืมตาแทบไม่ได้

ตื่นมาตอน 9 โมงได้ก้อนอนกลิ้งไปมาบนเตียงแบบเซ็งๆอ่ะ เบื่อจัง

กว่าจะได้อาบน้ำแต่งตัวออกจากบ้านก้อปาไปเกือบ 10.30 น.แล้วล่ะ

ลงไปข้างล่างเจอที่บ้านก้อต้องฝืนยิ้มไว้เดี๋ยวเค้าไม่สบายใจ

พอไปร้านเช้านี้ก้อกินกาแฟเนเจอร์กิฟลดความอ้วน

ไปถึงร้านก้อทำงานแบบหงอยไม่คุยกับพนักงานที่ร้านนนักเท่าไหร่

พอบ่าย 2 ก้ออกจากร้านไปส่งจดหมายให้ลูกค้าแล้วก้อแวะกินข้าวด้วยเลย

ข้าวเช้ากระเพรามากินเอาตอนบ่าย 2

กินเสร็จก้อไปเอาของที่สยามเฟิลส์ให้ที่บ้านแล้วก้อเข้าร้าน

เข้าร้านมาก้อไม่มีไรทำมากมายเพราะเขียน roster เสร็จแล้ว

ก้อเลยเอาเงินทิปมานั่งนับให้เด็กที่ร้านเล่นไปเรื่อย

เหรียญตรึมเลย

นั่งนับไปแบบเบื่อๆเซ็งๆ นับเสร็จไดมาทั้งหมดก้อ 2200 บาทแน่ะก้อเยอะนะ

แล้วก้อเลยเอาไปให้ DUTY เอาไปแบ่งให้เด็กกันเองเราไม่เกียว

แล้วที่บ้านเราก้อมาร้านประมาณบ่าย 3แล้วล่ะ

ตอนแรกบอกเราว่าจะไปออกรอบกันอีกแต่เราไม่ได้ไปเค้าเลยไม่ไปกัน

สงสัยไม่มีเราไปไม่รู้จะกินเงินใครมั้งเนี่ย เมื่อวานเราก้อเสียหมดคัวแล้วล่ะ

ก้อเลยทำงาน ทำนู่นนี่ไปเรื่อย

จนประมาณ 6 โมงที่บ้านก้อถามเป็นไงไม หงอยๆ

เด็กที่ร้านก้อถามประมาณว่าสงสัยมาตั้งแต่เช้าแล้วแต่ไม่กล้าถามเรา

เราเลยเล่าให้ที่บ้านเราฟังว่าเราเครียดมาก เค้าเลยบอกว่าอย่าคิดมาก

เราก้อเออฟังๆไว้แม้รู้ว่าทำไม่ได้ก้อตาม

วันนี้ที่บ้านเรากลับมาบ้านก่อนมาทำกับข้าว

แต่เราบอกเค้าแล้วว่าเราไม่กินนะลดควาดอ้วนอ่ะ เค้าก้อไม่ว่าไร

เราก้อกลับเข้าบ้านมาตอน 2 ทุ่มแล้วล่ะ

เข้ามาบ้านเค้ากินข้าวกันอยู่ก้อคุยกันนิดนึงแล้วก้อขึ้นห้องมาอาบน้ำ

แล้วก้อมานั่งคุยกับโบ้ทไปเรื่อยเปื่อยแล้วก้อวางไป

เพราะว่าเราปวดหัวง่วงนอนด้วยล่ะ

แต่วางไปนอนดู GOSSIP GIRL ได้แปบนึงก้อดันไม่ง่วงแล้วอ่ะ

ดูจนจบแล้วก้อเลยลุกมาเขียนไดอารี่ก่อนนอนนี่ล่ะ

เออ อาทิตย์หน้าไปออกรอบอีกแล้ววันจันทร์นี้อีก 1 รอบที่แม่เมาะตามเดิม

แต่ที่วางแผนไว้คือออกรอบอาทิตย์ละ 2 ครั้ง ไม่ดำให้รู้ไป

แต่ก่อนดำนี่ตังค์หมดพอดีแน่นอนเลยชั้น

เพราะคิดๆดูแล้วถ้าไปแม่เมาะออกรอบนั้นอาทิตย์ละ 2 ครั้ง

ก้อตกเดือนละ 8 ครั้ง ครั้งละตก 3000 บาท ก้อตกเดือนละ 24000 บาทแน่ะ

ไม่รวมค่าน้ำมัน ค่าจิปาถะนะเนี่ย แม่งตายห่าแล้วร้านพิซซ่าชั้นจะเจ๊งก้อคราวนี้ล่ะ

ยังดีนะที่คิดแค่ไปแม่เมาะถ้าไปเชียงใหม่นี่คงแพงกว่านี้แน่นอนเลยล่ะ

แต่ที่บ้านบอกว่าตอนนี้ยังไม่ไปเชียงใหม่หรอก

เพราะว่ารอโบ้ทกลับมาแล้วไปตระเวนออกรอบด้วยกันที่เชียงใหม่กับเชียงรายดีกว่า

ประมาณว่ารอโบ้ทไปด้วยกันสงสารโบ้ทมันที่บ้านบอก

แหม นายว่าที่ลูกเขยสุดที่รักชั้นเลยอดไปตีเชียงใหม่เลย

แต่ก้อยอมนะรอโบ้ทดีกว่าจะได้ไปกัน 4 คนสนุกดีอ่ะเนอะ

แล้วยิ่งถ้ามาครบก๊วนกันจิงๆนี่ยิ่งสนุกนะ

เพราะบ้านเรามีกันทั้งหมด 4 คู่นั่นเอง

มีอายุทธอาหนุ่ย พี่โต้งพี่กัน เรากับโบ้ท แล้วก้อเปิ้ลกับน้องเอ็ม

มี 3 พี่น้องมีเราพี่น้องเอ็มแล้วก้อ 2 ว่าที่ลูกเขยกับ 1 ว่าที่ลูกสะใภ้

นั่นก้อคือพี่โต้งกับโบ้ทแล้วก้อเปิ้ลนั่นเอง

ตรกันมันทั้งบ้านไม่จนเร็วให้มันรู้กันไปดีเนอะ

ว่าแล้วไปนอนดีก่าก่อนที่เราจะคิดมากอีกแล้วก้อหงอยไปอีกรอบ

หวังว่าพรุ่งนี้เราคงจะเลิกหงอยนะ ขอร้องล่ะ